In Aerfert warrsch, wuh därr Magistrat
änn nei'n Tärmer värrflichte taht.
Su, Meester Tärmer, gäbt hebsch Acht,
Dasste eire Sache ooch recht'ch macht.
Wenn Kriegsvolk dänn Mauern sich nahen tut,
dann blast in das Horn: tut, tut, tut, tut.
Wenn awwer in Friehjohr de Schtärche sich nahn,
das zeigt mät änn dideldie, dideldie ahn.
Onn s' warr änne Nacht in Fwruar,
mordmässch kält onn schternenklar,
do bluss es mät ehnmohl emm fenfe frieh,
von Torme ronger dideldie, dideldie.
De Bärcher, die fuhrn därr gäre uss'n Bätt'n.
De Honne rassaunt'n färr Wut an Kätt'n,
onn em sämne frieh, man globtes kuhm,
warr därr Bärchemeester bein Tärmer uhm.
Hallunke, infahmer, seit ihr dänn verrückt,
hott ihr dänn in Trohme de Schtärche ärrbleckt?
Mät'n OOchen gesinn, ha echse nech,
awwer dogewäs'n sinnse secherlech,
wär hätte änn sost in därr vurich'n Nacht
meiner Frah die zweh niedliche Meech'n gebracht!
Auf dem Blatt ist mit Hand vermerkt: „Verfasser unbekannt“. Ein Jahr ist nicht angegeben.1
Quellen
- ↑ Verfasser unbekannt: Därr Tärmer, Typoskript mit Verbesserungen von Hand (1 Seite), ohne Jahr, darunter handschriftlich „Verfasser unbekannt“, Sammlung Axel Roll. Der Text folgt den Verbesserungen von Hand. Getippt lautet die vierte Zeile „Dasste Deine Sache ooch rechtch machst.“ und die vorletzte „dänn wär hätte änn in därr vurich'n Nacht“.